قلعه سلاسل شوشتر
قلعه سلاسل شوشتر دژی بسیار بزرگ و تاریخی بوده که از بخشهای متعددی مانند حیاطهای مفصل، سربازخانهها، طویلهها، حمامها، شبستانها، برجها، باغچهها، قورخانه، نقارهخانه، حرمخانه، آشپزخانه، قاپیهای متعدد، حوضهای بزرگ، حصار و خندق تشکیل میشده است.
این قلعه به همراه ۱۵ اثر تاریخی دیگر شوشتر، در نشست سالانه کمیته میراث جهانی یونسکو در تاریخ ۲۶ ژوئن ۲۰۰۹ (۵ تیرماه ۱۳۸۸) در شهر سِویل اسپانیا، با احراز معیارهای ۱، ۲ و ۵ و تحت عنوان نظام آبی تاریخی شوشتر، بهعنوان دهمین اثر ایران در فهرست میراث جهانی یونسکو با شماره ۱۳۱۵ به ثبت رسید.
پیشینه تاریخی قلعه سلاسل
بخش عمدهای از عمارتهای قلعه سلاسل امروزه تخریب شده و تنها بخشهایی مانند اتاقهای زیرزمینی، شوادانها و تونلهای داریون از آن باقی مانده است.
بر اساس متون تاریخی، پیشینه این قلعه به دوران هخامنشیان بازمیگردد و تا حدود ۵۰ سال پیش همچنان آباد بوده است.
قلعه سلاسل علاوه بر نقش دفاعی در حفاظت از شهر شوشتر، وظایف مهم دیگری نیز بر عهده داشته که از جمله آنها میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
- مرکز کنترل نهر داریون
- محل استقرار والی خوزستان
نقش نظامی و حفاظتی در ساختار شهری شوشتر
با وجود تخریب گسترده، بخشهای باقیمانده این قلعه همچنان چشمگیر و دیدنی هستند.
دیدگاه باستانشناسان
مادام ژان دیولافوآ، باستانشناس مشهور فرانسوی که در سال ۱۸۸۱ میلادی به ایران سفر کرده بود، در توصیف این قلعه مینویسد:
«قلعه سلاسل اقامتگاه رسمی والی خوزستان است و بر روی کوهی قرار دارد که همچون فلاتی کوچک به نظر میرسد. در پای این کوه، یکی از شعب رود کارون به نام شطیط جریان دارد و استحکامات و بناهای باقیمانده از عهد ساسانیان، آن را از سمت شهر به دژی دفاعی تبدیل کردهاند.»
مشخصات ثبتی قلعه سلاسل شوشتر
| عنوان | توضیحات |
|---|---|
| نام اثر | قلعه سلاسل شوشتر |
| دوره تاریخی | هخامنشیان تا دورههای بعد |
| ثبت ملی | ۱۰ آبان ۱۳۵۴ |
| شماره ثبت ملی | ۱۱۱۷ |
| ثبت جهانی | ۵ تیر ۱۳۸۸ |
| شماره ثبت یونسکو | ۱۳۱۵ |
| عنوان ثبت جهانی | نظام آبی تاریخی شوشتر |
